Merle werkt bij Oostkracht10 binnen de cirkel Overheid. Ze vertelt vol enthousiasme over een onderwerp waarvan je het misschien niet meteen verwacht: beleid. “Wij doen advieswerk voor overheden. En advieswerk voor overheden houdt voor een groot deel in: beleid maken. Dat beleid gaat vaak over externe veiligheid: hoe ga je als gemeente of provincie om met risico’s?”
Gemeenten hebben veel keuzes te maken. “Ze willen duidelijkheid richting de omgeving, burgers en ook richting zichzelf. Maar die keuzes zijn niet eenvoudig. Want wat doe je als je woningbouw wilt realiseren langs een spoor waar gevaarlijke stoffen worden vervoerd? Eigenlijk is het voor externe veiligheid het beste om een risicobron en risico-ontvanger zoveel mogelijk van elkaar te scheiden. Maar dat lukt niet altijd, en daar zit de frictie.”
Elke gemeente mag in Nederland zijn eigen keuzes maken. De nieuwe Omgevingswet geeft nog meer ruimte. Voor Merle is dat leuk. “Ik vind het leuker omdat het nieuw is. Het is een gezamenlijke zoektocht. Dat vind ik supergaaf.” Maar ze ziet ook de andere kant. “Overheden vinden dat lastiger, en dat snap ik. Ik sta als adviseur wat verder af van die bestuurlijke verantwoordelijkheid.”
Oostkracht10 ontwikkelde een volledig traject om gemeenten en provincies te helpen beleid te maken waar ze achter kunnen staan. “We beginnen met een startoverleg waarin we de lijnen uitzetten. Daarna volgt een kennismakingsfase. Stakeholders kennen elkaar niet altijd. En niet iedereen heeft dezelfde kennis. Dat proberen we op één lijn te brengen.”
Tijd voor de inventarisatie. “Welke ontwikkelingen spelen er? Waar zit spanning tussen gebied en externe veiligheid? Als je bijvoorbeeld een woningbouwopgave hebt naast een transportas voor gevaarlijke stoffen, dan weten wij al: hier moeten keuzes worden gemaakt.”
Tijdens de ambitiesessies wordt het spannend. “We werken met stellingen. Niet om te provoceren, maar om mensen te laten voelen waarom ze iets vinden. En op basis daarvan bepalen we de koers.” Dan wordt het concreet met casussen. “Het liefst situaties die echt zijn voorgekomen. Dan zie je pas hoe beleid uitpakt in de praktijk.”
Het eindproduct is beleid met ruimte. “Je wilt niet alles dichttimmeren. Je wilt dat ze binnen bepaalde kaders kunnen opereren.”
Merle werkt vaak met twee of drie collega’s aan een project. “Dat is ook wel een van de redenen waarom ik bij een adviesbureau werk. Samenwerken vind ik juist heel erg leuk. Niet alleen met de klant, maar ook met collega’s. Met z’n tweeën of drieën weet je altijd meer dan in je eentje.”
Het leukste vindt ze de sessies. “De klant heeft een probleem. Om dan samen tot een oplossing te komen, dat vind ik het leukste.” Haar favoriete fase van het traject is het middenstuk. “Dan moet je het hardste werken. Luisteren naar de klant, kijken wat de groep wil en kijken of je dat bij elkaar kunt brengen.”
Merle weet precies waarom ze projecten voor de overheid zo leuk vindt. “Het hoeft voor mij niet zo concreet. Bij beleid moet je wel concreet worden, maar niet tot op de komma nauwkeurig.” Ze houdt van vraagstukken waar de oplossing nog niet vaststaat. “Ik vind het leuk als er een situatie is waar we niet direct een oplossing voor hebben. Dat we mogen nadenken en met ideeën komen waar de klant nog niet aan gedacht heeft. Het is altijd nieuw en dus nooit knippen en plakken. Dat vind ik zo leuk aan dit werk.”
"*" geeft vereiste velden aan