George is de eerste medewerker van Oostkracht10. Hij werkte eerder bij grote adviesbureaus met duizenden medewerkers, maar koos bewust voor een kleiner bureau. “Ik wilde meer invloed hebben, sneller kunnen schakelen, meer diversiteit in wat ik doe. En dat heb ik hier gevonden.”
Binnen Oostkracht10 staat George bekend als de ‘rekenkoning’. “Ik doe veel QRA’s: kwantitatieve risicoanalyses. Rekenen aan risico’s dus. Soms zit ik halve dagen in Excel dingen uit te vogelen.” Hij lacht. “Maar gelukkig ben ik nu niet meer de enige medewerker en kan ik veel delegeren. En eerlijk gezegd: ik vind het leuker om de bijzondere trajecten te doen dan de standaardanalyses.”
George geeft ook trainingen. “Ik vind het leuk om uit te leggen wat ik doe. Van deelnemers hoor ik vaak dat ik het goed kan versimpelen. Het lijkt allemaal heel ingewikkeld wat ik doe, maar stiekem valt het wel mee.”
Zijn werk draait om meer dan rekenen alleen. “Wij vragen milieuvergunningen aan voor bedrijven. En daarin zijn we vooral de regisseur. Een milieuvergunning bestaat uit allerlei disciplines: veiligheid, geluid, luchtkwaliteit, flora en fauna. Wij brengen dat allemaal samen in één verhaal. Wij ontzorgen het bedrijf volledig en hebben een groot netwerk aan specialisten. Vervolgens onderbouwen we dat een bedrijf verantwoord werkt en proberen de overheid daarvan te overtuigen.”
Die regisseursrol vraagt niet alleen kennis, maar ook mensenwerk. “We willen op goede voet blijven met het bevoegd gezag. Dus we blijven in dialoog. Het bevoegd gezag raadt ons zelfs regelmatig aan bij andere bedrijven.”
Een van de projecten waar George trots op is, gaat over een startup die rubber recyclet. “Ze hadden een eigen technologie ontwikkeld om rubber te verpoederen, zodat het opnieuw gebruikt kan worden. Interessant, maar ook complex: er komen geuren vrij en poedervormig rubber is zeer brandbaar. Dus moesten we alles bekijken: Wat willen jullie precies gaan doen? Wat zijn de voorzieningen? Wat is de omvang? Wat zijn de volumes? Wat voor machines komen er? Enzovoort.”
Het is precies dit gepuzzel dat George leuk vindt. “We zijn vaak samen met het bedrijf aan het uitdiepen wat ze echt willen. En dan blijkt dat ze over veel meer moeten nadenken dan ze dachten. Wij helpen ze die keuzes te maken.”
Soms leidt dat tot een onverwachte conclusie. “We hadden een bedrijf dat wilde opschalen van onderzoek naar productie. We hebben alles onderzocht en toen bleek: dat gaat ‘m niet worden. Niet omdat we het niet wilden doen, maar omdat de kans erg groot was dat het niet vergund zou worden.”
Het bedrijf was juist blij met dat advies. “Ze konden een verstandige keuze voor de toekomst nemen. Dat vind ik mooi: iets doen wat echt een bijdrage heeft. We blijven nuchter kijken: wat is er echt nodig?”
Die nuchterheid is typisch Oostkracht10, vindt George. “Gaan we een heel rapport maken of is een mailtje of notitie genoeg? Wij blijven dichtbij de kern. Waar is het bedrijf echt mee geholpen? Een kort advies is vaak waardevoller dan een dik rapport. En stiekem vind ik dat ook veel leuker.”
Een ander actueel onderwerp is batterijopslag. “Daar komt veel bij kijken: risico’s voor mens, milieu en omgeving. Er is nog weinig wetgeving, dus het bevoegd gezag weet ook niet precies wat ze moeten eisen. Dat maakt het spannend en leuk. We zoeken samen naar praktische oplossingen.”
Het resultaat: een totaalpakket aan maatregelen waar iedereen achterstaat. “Het bedrijf investeert in veiligheid, het bevoegd gezag is tevreden. Dat lukt alleen als je blijft praten, blijft uitleggen en blijft zoeken naar wat wel kan.”
George vat zijn werk nuchter samen: “Ik wil dingen doen die een bijdrage hebben. Nuttig werk, waar je later op terugkijkt en denkt: ja, daar hebben we echt iets bereikt. Niet papier produceren. Geen dikke rapporten, maar echte oplossingen.”
"*" geeft vereiste velden aan